Czego pragnę? Trudno powiedzieć.

Chciałabym aby kiedyś było inaczej. Chciałabym aby słowo 'kocham Cię' znaczyło więcej niż błachne zauroczenie na pare chwil. 
Aby sekrety i tajemnice naprawdę ktoś zachowywał głęboko w sercu i nawet po kłotni ich nie wyjawiał. 
Chciałabym aby nie tylko male dzieci uśmiechały się swoim sercem. Aby dorośli także.
Aby ludzie bardziej zwracali uwagę na wnętrze, nie wyśmiewali innych. . . 
Chciałabym aby łzy i ból nie doskwierały nam  tak jak doskwierają teraz. 
Aby każdy z nas miał swoje ciepłe miejsce, lęgowisko w którym może się schornić. 
Tak bardzo bym  tego chciała. Tak przykro mi , że nie może się to spelnić. </3


 Jestem jakaś smutna. To pewnie kwestia niewyspania a jednak doskwiera mi jakaś obca samotność. Chwilami chciałabym, aby ktoś bliski przy mnie był. Nie mam na myśli tu rodziców, siostry ani przyjaciół którzy niewątpliwie są bardzo potrzebni. Chciałabym raczej, aby to  byl ktos bliższy. Aby przytulił mnie kiedy płaczę aby owinął mnie kocem gdy jest mi zimno i pocieszył nawet gdyby doskonale wiedział że i tak nic nie poradzi. Pragnęłabym tego mocno, ale cóż mogę zrobić?
Gdyby los chciał abym miała kogoś takiego - zapewne miałabym. Ale co mi z losu?
Jak widze, narazie muszę cieszyć się tym co mam, muszę nadzieję że kiedyś będzie lepiej.
Że będzie obok mnie ten ktoś , a nawet jeśli nie będzie to mam nadzieję że kiedyś poradzę sobie bez niego.

Dzisiejszy dzień będzie chyba spokojny, muszę dziękować światu za sobotę. Uwielbiam ten dzień, zawsze mogę dłużej posiedzieć w nocy, pomyśleć nad sobą, mogę poesemesować albo prowadzić paro godzinne rozmowy na skypie z Anią.
Idę też chyba na dwór z Martyną i Anką. Sama nie wiem czy mi się chce, ale musze się ruszyć z domu.
Modlę się aby druga cześć tego dnia była lepsza niż poprzednia.

Stare zdjęcia c;