Jest źle, może będzie gorzej :)

Chwilami powinniśmy być bardziej uważni,

nie zawsze dokładnie wybieramy przyjaciół, 

chwilami nie zawsze robimy to co powinniśmy. 

Dlaczego, niektórzy z nas są tacy zamknięci?

Zwykle w sobie, ale często też nie potrafią

się uwolnić? Bo krzywdzą ich nie właściwi ludzie.

Byłam dzisiaj z klasą na wycieczce, w Osinach. Nic ciekawego, troche ludowych piosenek , tańca, wycinanie jakiś rysunków i jedzenie chleba ze smalcem. 

Jak czują sie dziewczyny które zdradziły przyjaciółki? Nie mam pojęcia. Ale mam pojęcie że czuje się okropnie. 

Jest taka osoba, której kompletnie ufałam, pomagałam , starałam się być dobra. A ona tak poprostu...zostawiła mnie dla paczki innych. Czy w takim razie życie jest fair? Nie. 

Chce mi się tylko załamać. Ostatnio  moje zycie, wygląda jak jakiś żałosny, słabo budżetowy dramacik. 

Ciągle kłoce się z rodzicami, cierpię przez przyjaciół, a w mojej głowie rodzą się okropne pomysły. 

Dodatkowo, mam kompletnie dosyć nauki, jeżeli na półrocze z matematyki dostanę 3... już żegnajcie. 

Właściwie, już dostałam tą trójke. Ale nadal nie powiedziałam tacie...chciałabym poprostu jeszcze przez chwilę nacieszyć się laptopem. A potem będzie jedno wielkie...bum. I koniec. :( 

W takim razie, co jest w tym naszym życiu takie wspaniałe? Aby cieszyć się, radować, posiadać radość z życia? Gówno. Cierpimy, płaczemy i wiele rzeczy nas bardzo boli. Czy jest jakiś sens? 

Krzywda boli.

Smutek i cierpienie również. 

W zyciu niektórych, pojawia się tylko to. 

Prawie żadnych przebłysków 

szczęścia, 

radości,

chęci zycia.

 Dzisiaj ja prze żywam to samo,

nie wiem ile będzie to trwać...

ale wiem że jesli nie skończy się niedlugo nie dam rady psychicznie.

Z Martyną <3